Faza II diety Montignaca - podstawowe zasady


Stabilizacja wagi

Podczas pierwszej fazy diety Montignac uczymy się dobrych nawyków żywieniowych i wyzbywamy się tych niewłaściwych. Drugi etap programu stanowi jego naturalną kontynuację, z tym że z większą elastycznością stosowania niektórych zasad. Warto podkreślić, że nie jest to faza obowiązkowa. Oznacza to tyle, że nie ma żadnych przeciwwskazań, aby pozostać w fazie pierwszej, która oferuje odpowiednio zbilansowaną dietę. Większość osób przechodzi jednak do kolejnego stopnia programu, który pozwala od czasu do czasu włączyć do menu węglowodany o wysokim IG (jak np. cukier czy ziemniaki) bez ryzyka zaburzenia procesu przemiany materii.


Wypadkowa glikemiczna

WG, czyli wypadkowa glikemiczna stanowi uśredniony indeks glikemiczny po przyjęciu posiłku zawierającego produkty o różnym IG. Jest ona wynikiem interakcji między poszczególnymi składnikami danego dania. Pojęcie to jest niezwykle przydatne do zrozumienia zasad drugiej fazy diety Montignaca. To właśnie dzięki zastosowaniu WG możemy włączyć do naszego menu węglowodany o wysokim indeksie glikemiczny, którego niepożądane działanie zostanie zneutralizowane przez uprzednie spożycie węglowodanu o bardzo niskim IG. Przykładowo, wypadkowa glikemiczna cząsteczki glukozy (IG 100) i cząsteczki fruktozy (IG 20) wynosi 70, czyli jest to średnia dwóch powyższych wartości. WG można dodatkowo obniżyć dodając do potraw oliwę z oliwek, która obniża poziom cukru.

Nie istnieje żadna matematyczna formuła pozwalająca dokładne wyliczyć wypadkową glikemiczną. Jednakże, opierając się na niżej zaprezentowanych zasadach, możemy nauczyć się obliczać WG samemu:


Jeśli nie chcemy ponownie przybrać na wadze, podczas drugiej fazy Diety Montignaca wypadkowa glikemiczna nie powinna przekraczać wartości równej 50. Gdy zależy nam na dalszym chudnięciu, nie może ona przekraczać 35 – w takim przypadku poziom cukru jest na tyle niski, by umożliwić spalanie rezerwy tłuszczowej (sytuacja pożądana w pierwszej fazie diety).


Średnia wypadkowa glikemiczna w różnych krajach

Chcielibyśmy przedstawić teraz ciekawostkę dotyczącą WG. Jak wiadomo, na świecie poziom otyłości jest największy wśród narodu amerykańskiego. WG ich posiłków jest z reguły wyższa niż 50, a często przekracza nawet 100. Powinniśmy pochodzić sceptycznie do opinii specjalistów, którzy, najprawdopodobniej działając pod presją koncernów spożywczych, utrzymują, że produkty zalecane podczas odchudzania to te, których IG wynosi 55-70.

W krajach śródziemnomorskich takich jak Grecja, Hiszpania, Francja, Włochy przez lata średnia wypadkowa glikemiczna wynosiła 50. Chociaż spożywało się tam dużo "złych węglowodanów" (ziemniaki, cukier, mąka pszenna), były one neutralizowane przez te "dobre" (jarzyny, owoce, soczewica, ciecierzyca, fasola). Niestety, w ostatnich latach zwiększyło się znacznie przyjmowanie węglowodanów o wysokim IG, przez co w wyżej wspomnianych krajach ciągle rośnie procent ludzi otyłych, zwłaszcza wśród najmłodszych.

Przeczytaj również



Odstępstwa

Każda osoba, która stosuje program żywieniowy, jakim jest dieta Montignaca, powinna radzić sobie z równowagą wagową a także drobnymi odstępstwami. Jeśli stosujemy zasady bardzo konsekwentnie, możemy pozwolić sobie, oczywiście od czasu do czasu, na małe odstępstwa. Podkreślamy, że powinny być one jedynie wyjątkiem, gdyż coraz częstsze stosowanie "skoków w bok" od diety stwarza ryzyko powrotu do złych nawyków żywieniowych. W drugim etapie diety Montignac do menu można włączyć produkty o IG w granicach 50, jak np. pełnoziarnisty ryż, ziemniaki czy makaron z mąki z pełnego przemiału. Aby zneutralizować ich działanie, warto przyjmować jednocześnie produkty zawierające błonnik, który umożliwi zneutralizować wzrost stężenia cukru.



Ciekawe strony